Elizaveta Aleksiejewna Dworetskaja (ur. 1 czerwca 1970 r. w Moskwie) – rosyjska pisarka.
Ukończyła filologię na Moskiewskim Państwowym Uniwersytecie Pedagogicznym. Następnie przez dwa lata pracowała w szkole jako nauczycielka języka rosyjskiego i literatury, potem była zatrudniona w administracji państwowej, aż w końcu zdecydowała się poświęcić karierze pisarskiej. Pisać zaczęła w wieku czternastu lat. W 1997 roku opublikowano jednocześnie cztery jej dzieła: powieść historyczną „Wiatr z Morza Wariażskiego” oraz trzy książki z gatunku fantasy — „Ognisty wilk” (fantasy słowiańskie), „Broń skaldów” i „Stojące kamienie”. Jest autorką ponad dwudziestu książek z kilku pokrewnych gatunków: „czystego” fantasy, fantastyki historycznej i tradycyjnych powieści historycznych. Łączy je jedno: wszystkie są oparte na materiałach dotyczących wczesnego średniowiecza Słowian i Skandynawów. Książki Elizabety Dworzecka zostały wyróżnione kilkoma nagrodami: „Trębacz niebios” (Zvezdny most-2004), „Bastet” (Bastkon-2007), „Chasa Bastiona” (Bastkon-2008). Powieść „Las po drugiej stronie” została uznana za najlepszą według magazynu „Świat fantastyki” w 2006 roku. Laureatka nagrody „Biegnąca po falach” za najlepszą postać kobiecą w rosyjskiej fantastyce — 1. miejsce w 2018 r. za postać Elgi w powieści „Dziedziczka proroczego Olega”.
Interesuje się rekonstrukcją historyczną okresu wczesnego średniowiecza, co pozwala jej na bardziej szczegółowe poznanie i realistyczne odzwierciedlenie życia codziennego.
Mieszka w Sankt Petersburgu.
