Ивану Бунину посчастливилось первым заслужить для русской литературы Нобелевскую премию, и решающую роль в этом сыграл его роман "Жизнь Арсеньева", за которым закрепилось определение "вымышленная автобиография".
Жизнь Арсеньева
Работа над произведением шла медленно и трудно, с 1927 по 1933 год, — однако успех "Жизни Арсеньева", сначала в русском зарубежье, а потом и в переводе на другие языки, превзошел все ожидания и стал одной из главных причин присуждения Бунину Нобелевской премии.
В сборник также включен цикл рассказов "Тень птицы".
Iwan Aleksiejewicz Bunin (ros. Иван Алексеевич Бунин; ur. 10 października?/22 października 1870 w Woroneżu, zm. 8 listopada 1953 w Paryżu) – rosyjski poeta i prozaik. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1933 roku za „surowe mistrzostwo, z którym rozwija on tradycje klasycznej literatury rosyjskiej”.
Jego tradycyjna w formie liryka, ostentacyjnie odrzucająca modernistyczny świat wyobraźni, odwoływała się do tradycji klasycznej XIX-wiecznej poezji rosyjskiej. W znacznie większym stopniu zrewolucjonizował Bunin prozę, nadając jej liryczny, subiektywny charakter. Struktura jego wierszy i prozy jest jedną z najbogatszych w języku rosyjskim.
Brak dostępnych przewoźników dla tego produktu.