Поэма "Мертвые души" еще при жизни автора была переведена на множество других языков. Она имела невероятный успех
Мертвые души
Поэма "Мертвые души" еще при жизни автора была переведена на множество других языков. Она имела невероятный успех. Никому до Гоголя и после него не удавалось так ярко и остро описать пороки и слабости русского человека, так живо и правдиво отразить важнейшие для России проблемы. Прошло 160 лет, и поэма звучит как только что написанная. Чичиковы, Коробочки, Ноздревы, Плюшкины, Собакевичи - их стремления, чувства, поступки не кажутся нам отголосками прошлого. Современное и острое звучание эти персонажи обретают, когда мы смотрим все новые и новые спектакли и фильмы по этой бессмертной поэме.
Nikołaj Wasiljewicz Gogol (ros. Николай Васильевич Гоголь, ukr. Микола Васильович Гоголь, Mykoła Wasylowycz Hohol; ur. 19 marca?/31 marca 1809[2] w Wielkich Soroczyńcach, zm. 21 lutego?/4 marca 1852 w Moskwie) – rosyjski pisarz, poeta, dramaturg i publicysta pochodzenia ukraińskiego; klasyk literatury rosyjskiej.
Zasłynął jako autor komedii obyczajowych (Rewizor, Ożenek) i utworów o tematyce życia „małych ludzi” (Szynel, Nos). W swych satyrach często przedstawiał rosyjski system administracyjny, którego nieprawidłowości oceniał w kategoriach moralnych oraz oskarżał wynaturzonych przedstawicieli rosyjskiej szlachty, uzupełnionych wypowiedziami o pozytywnych cechach rosyjskiego charakteru narodowego.
Doprowadził do dominacji prozy fabularnej w literaturze rosyjskiej, był mistrzem wyrosłej z romantyzmu groteski, niezrównanym satyrykiem-humorystą. Wzbogacił język artystyczny o specyficzne i ekspresywne słownictwo opisywanych środowisk.
Brak dostępnych przewoźników dla tego produktu.