Диалоги с Сократом. С комментариями и иллюстрациями
Настоящее издание составили четыре диалога, в которых Сократ выступает как главное действующее лицо. В «Критоне» он объясняет, что нельзя совершать несправедливость не только по отношению к людям, но и по отношению к законам. В «Пире» считает, что в любви мы должны видеть не одни лишь эмоции, но и культурное начало. А в «Федре», продолжая свою мысль, говорит, что именно любовь совершенствует бессмертную душу человека и пробуждает в нем лучшие качества и стремления. В «Федоне» Сократ раскрывает свою идею о том, что нужно уважать чувство справедливости другого, не навязывая своего собственного. Все тексты снабжены подробными комментариями.
Immanuel Kant (ur. 22 kwietnia 1724 w Królewcu, zm. 12 lutego 1804 tamże) – niemiecki filozof, profesor logiki i metafizyki na Uniwersytecie Albrechta w Królewcu. Jeden z najwybitniejszych reprezentantów oświecenia[1].
Kant zasłynął głównie jako epistemolog i etyk, ale zajmował się też:
- estetyką;
- filozofią przyrody i nauki – w tym matematyki i fizyki;
- filozofią polityki.
W dziedzinie estetyki połączył doktryny racjonalistyczne i empiryczne. Podobnie jak część racjonalistów i empirystów był krytyczny do w pełni realistycznego wyjaśniania obserwacji, przez co jest zaliczany do idealistów. Charakterystycznym elementem jego doktryny była transcendentalność – opinia, że podmiot jest poznawczym warunkiem przedmiotu. Przez to jego epistemologia jest znana jako idealizm transcendentalny lub krytyczny i kontrastowana z idealizmem subiektywnym niektórych empirystów jak poprzedzający go George Berkeley.
Brak dostępnych przewoźników dla tego produktu.